فردای سبز

وقتی که تنهای تنها می شی،وقتی که دوستانت انهایی که نیازمند یاریشان هستی،درست در حساسترین نقطه رهایت می کنند

وقتی زیر سنگی که به استواری اش سوگند می خوری و تکیه گاهش می شمری،ماری خفته می بینی که در تکان حادثه از خواب بیدار شده است،

وقتی که امواج امتحان،خاشاک دوستی های سطحی را می روبد و لجن متعفن خودخواهی و منفعت طلبی را عریان می سازد

یک ملجا و امید و پناهگاهی می ماند کههیچ حادثه ای نمی تواند اورا از تو بگیرد.او حتی در برابر بدی های تو خوبی می اورد

اگر بدانی که محبت و اشتیاق او به تو چقدر است بند بند تنت از هم می گسلد

                                                                             صمیمانه با جوانان وطنم-سید مهدی شجاعی

نوشته شده توسط سبزه در جمعه سوم اسفند 1386 ساعت 9:15 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت